20 Aralık 2011

Bursa'da 2 Gün

Cuma günü sabahının ilk ışıklarıyla başladı Bursa maceramız... Geceyi geçireceğimiz arkadaşımızın Görükle'deki evine eşyalarımızı bırakıp kahvaltı yaptıktan sonra Bursa merkezi gezmek için yola çıktık.

İlk durak bir dersim sebebiyle gezmek istediğim Basın Müzesi'ydi. Ancak BursaRay'a bindiğimiz Üniversite durağında başlayan yağmur Ataevler'de indiğimizde daha da hızlanmıştı. En son iyice hızlanan yağmur karşısında bir markete sığındık. Bursa insanının yardımseverliği ile burada tanıştık. Önce bizim için taksi çağırmak için uğraşıldı ama taksiye ulaşılamayınca marketten bir kişi bizi kendi arabasıyla gideceğimiz yere kadar bıraktı.


Müzeyi gezdikten sonra şehir merkezine geçtik. Stat tarafındaki durağı kaçırınca Heykel tarafında inip tekrardan stada doğru yürüdük. Tabii bu hareketimiz güzelce ıslanmamıza sebep oldu. Stat tarafına yeniden ulaştığımızda önce BursaStore'dan hatıra atkılarımızı aldık, sonra da biletlerimizi almak için Kültürpark'ın içinden Asayiş tarafına geçtik ama biletlerin maç günü satılacağını öğrenmemimizle eli boş ve daha da ıslanmış şekilde arkadaşlarımızın yanına döndük.


Karnımızı doyurduktan sonra hava koşulları nedeniyle amacımız dolaşmak değildi, bir çay içip İddaa yapabileceğimiz bir mekan bakınıyorduk ki sıcak olur diye diye çarşılara girmeye başladık. İvazpaşa Çarşısı, Bakırcılar Kapalı Çarşısı, Uzun Çarşı derken en son kendimizi Ulu Camii'nin önünde buluverdik. Kötü hava koşulları nedeniyle pek dolaşamadığız Bursa'da Ulu Camii'yi de böylece görmüş olduk.





Gecenin sonu için adres elbette belliydi: Arap Şükrü... Şişeler devrildi, şarkılar söylendi. Derken kurulduğu günden bu yana neredeyse hiçbir Bursaspor maçını kaçırmayan Mustafa Kemal Abimiz ve eşi ile tanıştık, muhabbet daha da şenlendi. Uzunca bir futbol muhabbetinin ardından karşılıklı “Bu maçı biz alalım da diğer maçlarda başarılar” dilekleriyle beraber gece de artık son buluyordu.



Cumartesi sabahına uyandığımızda ise hemen İznik hazırlıklarına başladık. Günün ilk sürprizi kiraladığımız aracın benzininin full olduğu sanıp Görükle'den çıkıp İstanbul yoluna girdiğimizde benzinin bitmek üzere olduğunu fark etmemiz ve yol üstünde Bursa Otogar'a kadar tek bir benzin istasyonunun olmamasıydı. İznik'e varıp Köfteci Yusuf'ta güzel bir yemek yedikten sonra küçük bir İznik turunun ardından Bursa merkeze doğru yeniden yola çıktık. Artık vakit maç saatine giderek yaklaşıyordu.




Stat çevresine geldiğimizde biletlerimizi almak için Asayiş tarafına gittik. Ancak bilet satılan konteynırın bulunduğu alana girmek istediğimizde görevli polis konteynırda bilet satışının bittiğini söyleyerek bizi alana almadı. Maçın başlamasına 1,5 saat kalmıştı ve biletimiz yoktu. Deplasman tribünün girişine gittik. İlk güvenlik kontrolünü yapan görevli polise durumu anlattığımızda ilk başta biletimiz yok diye geçmemize izin verilmedi ama sonra nüfus cüzdanlarımızdan kütük kontrolü yapılarak ilk kontrol noktasından geçtik. Ancak hala çözmemiz gereken bir bilet sorunu vardı. İkinci kontrol noktasına geldik. Burada da derdimizi anlatıp yetkili birisiyle görüşmek istedik. Burada tribünden abilerimizin de yardımıyla geçerek yetkili birisiyle görüşme fırsatını yakaladık. Bizim gibi bu sorunu yaşayan başka Antalyasporlular da varmış. Böylece Antalya'dan devreye girildi ve gişeler yeniden açıldı. Gişelerin açılması, bir kez daha Asayiş'e koşturmaca derken maçın başlamasına 5 dakika kala tribüne girebildik.





Maça dair bir şeyler yazmak gerekirse ilk yarıda rüzgara karşı oynadık ama gol atmayı düşünerek oynuyorduk. İkinci yarıdan rüzgarı arkamıza almanın da etkisiyle ümitli başlamıştık. Tribün olarak da maçın ikinci yarısına ilk yarının aksine etkili bir başlangıç yapmıştık. 15 dakika kadar güzel tribün yapıldı ama 2. yarıda sahada gol atmayı değil de gol yememeyi düşünen bir Antalyaspor karşılamıştı bizi. Bunun sonucu olarak da tribündeki o heyecan kayboldu ve ikinci yarıyı adeta maçın 0-0 bittiğini resmen ilan eden son düdüğü bekleyerek geçirdik. Maç da beklediğimiz gibi 0-0 bitti.

Açıkçası yönetimin ekonomik önceliklerini anlıyor ve destekliyorum. Bu desteğimizi de pek çok kez yazdık. Öyle anlık sportif başarıların peşinden koşmak yerine sağlam adımlarla ilerlemenin gereğine ben de inanıyorum. Bu yüzden Mehmet Özdilek'in transfer tercihlerini de anlıyorum ama ikinci yarıdaki oyunu anlayamıyorum. İlk yarıda kafa kafaya oynayıp ikinci yarıda kendi sahamıza kapanmayı anlamıyorum. Hele ki ciddi bir rüzgar avantajını kazanmışken... İkinci yarının ortalarına doğru oyuna hareketlilik getirecek bir oyuncu yerine +90'da oyundan süre çalsın diye kullanılan bir oyuncu değişiklik hakkını anlayamıyorum. Tamam, deplasmanda 1 puan iyidir ancak 3 puan çok daha iyi değil mi? Haa, 3'e giderken 1'den de olmak da var belki ama bazı deplasman karşılaşmalarında bu riski almaya değer. Bursaspor'u bu kadar moralsiz yakalamışken bu da o karşılaşmalardan biriydi ama biz 1 puana razı olduk.

Yazımı bitirmeden bir de maç sonu yaşanan olaylara değinmek istiyorum. Maçın son düdüğü ile beraber Bursaspor tribünleri Antalya tribünü arasında karşılıklı jestler yapılıyordu. Bursaspor tribünleri Antalya lehine tezahürat yaparken olay çıkan Texas tribünündeki polis müdahalesine Antalyaspor tribünleri “Taraftara uzanan eller kırılsın” diyerek karşılık veriyordu. Derken asıl korktuğumuz başımıza gelmişti. “Bir olay çıkarsa artık Bursa tribünü ile değil de kendi içimizde çıkar” diye maç öncesinde konuşmuştuk ki tribünde bu sefer kan aktı. Bir anda tribüne çevik kuvvet doldu, üst araması yapıldı, gözaltılar oldu.



Olayın sonrasını takip etme fırsatım olmadı ama denk geldiğim kadarıyla iki taraf arasındaki gerginlik devam ediyor. Peki bu gerginlikten kim kazançlı çıkacak? Antalyaspor mu? Hiç sanmıyorum. İhtiyacımız olan birlik beraberlikken birbirimize düşmenin bize faydası olacağını hiç sanmıyorum. Antalyaspor camiası olarak en aşina olduğumuz örneği vermek gerekirse siyasi çekişmenin Antalya milletvekillerini nasıl 'Antalya milletvekili' olmaktan çıkarıp şu veya bu parti milletvekili haline dönüştürdüğünü stat konusunda görüyoruz. Biz de tribünde her ne zaman Antalyasporluluğumuzu 2. plana koyar; farklı sevdaların, farklı kavgaların peşinden koşmaya başlarsak o zaman Antalyasporlu olmaktan uzaklaşırız.

Yazıya da bir son nokta koymak gerekiyorsa keyifli başlayan Bursa macerası da bu üzücü olayla sona eriyordu demek yeterli olacaktır sanırım.

15 Aralık 2011

İstikamet Bursa

Geldi çattı Bursa maçı. Yılların vermiş olduğu tribünsel düşmanlık, son yıllarda kayboldu. Ancak hala Bursa dendi mi şöyle bir düşünülür. Tribünde ayağa kalkılmazsa Bursalı olunur.

Bursa deplasmanından önce açık konuşmak gerekirse çok kişi düşünmez takımın durumunu. Farklıdır Bursa deplasmanı. Ondan dolayı gerek yok şu eksik, bu eksik; Bursa'nın durumu kötü falan diye yazmaya. Topçular sahaya çıkacak, Bursaspor'a karşı nasıl oynanması gerekiyorsa öyle oynayacaklar.

Özgün Ankara'dan, ben Isparta'dan bu gece yola çıkıyoruz. Cuma sabahı inşallah orada olacağız. Cumartesi akşamı gelenlerle tribünde görüşmek üzere.

  
Aklımda tek bir sevda,
Sakarya'da Bursa'da...



12 Aralık 2011

Ankaragücü Maçından Geriye Kalanlar

"Bu haftayı 3 puanla kapattık. İyi oynayınca 6 puan vermiyorlar." denebilir, "Çok iyi futbol oynadığımızda 3 puan alamadık, kötü oynadığımızda alalım." denebilir; ancak sıkıntı takımın iyi oynamasında kötü oynamasında değil, sıkıntı takımın isteksiz oynamasında.

Daha geçen hafta Karabük maçında dedik. İnanmış bir takım vardı. Tekmeye kafa sokan topçular vardı ama bu maçta onlar gitti, yerine ruhsuzlar ordusu geldi. Belki Karabük maçında da takım böyle idi, ben TV'de iyi gördüm; statta olunca gerçekten ruhsuz geldi futbolcular.

Hani diyoruz ya stattaki taraftar ile futbolcu arasında bir bağ vardır. Taraftar futbolcunun sahada duruşunda anlar hangi ruh hali içerisinde olduğunu. Ne yazık ki Antalyaspor'da başta Ali Tandoğan, Minev, Ali Turan, az biraz Emrah Başsan ve Sammy dışında ruhunu ortaya koyan futbolcu yoktu. Necati belki sakatlıktan yeni çıktığından böyle, ancak ayakta durucak hali yok. Harcadığı pozisyonları da hepimiz gördük.

Tribüne gelecek olursak... Protesto eden grubun tam ortasında idim. Protestoyu da yapanların kimler olduğunu tek tek tanıyorum. Hepsi de sevdiğim, Antalyasporluluğu öğrendiğim insanlar... Maçtan sonra okuduklarım beni derinden üzdü. Her şeyi geçtim Ali Dayı'ya saldırdı bu protestocular falan denmiş. Benim Antalyasporluluğu öğrendim dediğim abilerim belki daha tribünde yokken Ali Dayı vardı bu tribünlerde. Böyle bir şey mümkün mü? O insanlar Ali Dayı'ya böyle bir saygısızlıkta bulunur mu? Kaldı ki bu kişilerin tepki verdiği futbolcular belli idi. Ali Tandoğan'a küfür edildi yazılmış. Maçtan sonra bir tek onun adı haykırıldı desem abartmış olmam herhalde.

Açık tribündeki insanların takımı eleştirdiği gibi o insanları da eleştirme hakkı var tabii herkesin ama bu eleştirme karalamaya dönüşmemeli. O tribündeki insanlar çarşamba günü Eskişehir'de idi, cumartesi günü Bursa'da olacaklar inşallah ve bunların da tamamını kendi ceplerinden karşılayarak yapacaklar.

Son olarak pazar günü tribünden sorduklarımızı ben bir de buradan sorayım: Bu takım neden maç seçiyor?

04 Aralık 2011

İnanın Yeter

Bu maç öncesinde herkes gibi benim de korkularım vardı. Geçen hafta Bursa'ya 3 atan bir Karabük olacaktı karşımızda. Eksiklerin de olması gözümüzü korkutuyordu hali ile.

Ancak maç başladığında sahada iki tane vasat takım vardı. Evet, Antalyaspor çok çok üstün durumda idi Karabük takımına karşı; ancak Antalyaspor da şahsen beni heyecanlandıran bir futbol sergilemiyordu ama gözüken bir gerçek vardı: İnanmış bir Antalyaspor...

Hafta boyunca bunun vurgusu yapıldı zaten. Bu maç gerçek anlamda "final" maçı idi. En kötüsü bunun bilincinde idi Antalyaspor. Bu inancın getirisi olarak Karabük 76. dakikada kendi sahasında taç atışı kullanamıyordu. İzin vermiyordu Antalyasporlu futbolcular.

Futbolcular hep bu inançla, bu azimle oynasın biz onları baş tacı etmeyi biliriz ama maç seçmesinler. Her maç böyle birliktelikle oynasınlar.

Formayı terletin, canımızı isteyin.


 

02 Aralık 2011

Aralık Ayına Bakış

Sıkıntılı bir aralık ayı bizi bekliyor. Camianın içinde bulunduğu karışık durum, yönetime karşı yükselen ses, yerel basın ve taraftar arasında had safhaya ulaşan kutuplaşma... Bu sıkıntıdan kurtulmamızın tek yolu var, o da sportif başarı... İnsanlar hep aynı şeyi duymaktan sıkıldılar çünkü. 
İlk rakip Kardemir Karabükspor... Lige yükseldikleri geçen yıla göre oldukça düşüşte olan rakip geçen hafta Bursaspor'a karşı 3 puanı 3 gol ile aldı. Ancak bu maç bizi korkutmamalı diye düşünüyorum. Çünkü Bursaspor'un da durumu pek iç açıcı değil. Karabük takımı kötü takım değil; ancak bizden de iyi takım değiller. Özellikle alt sıraları yakından ilgilendiren bu maçta sıralama açısından 3 puanı kesinlikle almalıyız.

Bu maça gelirken önemli bir çok eksiğimiz var; ancak bunlara sığınacak durumumuz yok ne yazık ki. En başta da belirttiğim gibi artık taraftarın dayanacak sabrı kalmadı. Özellikle yine, yeniden barlarda gözüktüğü söylenen futbolcular giderek artıyor. Bunun da yanında sportif olarak başarılı sonuçlar alınmayınca da taraftar hesap sorma hakkını kullanmak istiyor. Çok değişik şeyler izleyebiliriz bu maçta. "Oyna oyna oynasana lan" maça damgasını vuracak gibi.

Bu maçtan 3 gün sonra, yani 7 Aralık Çarşamba günkü rakibimiz Eskişehirspor... Son yıllarda artan gerilim malum. Bugünlerde konuşulan bir deplasman yasağı mevzusu da var. Olaylar ne şekilde gelişecek şimdiden kestirmek güç. Biz takımın gidişatı açısından çok önemli olan Karabük maçından çıkmış olacağız, Eskişehir de zorlu Bursa deplasmanından dönüyor olacak. Normal şartlarda olsa berabere biter diyebilceğim bir maç, bu sefer o zamanki koşullara göre şekillenecek. İnşallah yasak falan gelmez de, ki böyle birşey olacağını sanmıyorum, armanın peşinde olabiliriz.
11 Aralık 2011 Pazar günü rakibimiz, şu günlerde belki de tarihinin en zorlu zamanlarını geçiren 100 yıllık çınar Ankaragücü. Gökçek ailesi ile birlikte çöküş içerisine giren köklü camia, taraftarının yoğun çabası ile ayakta kalmak için çabalıyor. Özellikle futbolcu konusunda -Kocaelispor'dan da bildiğimiz- sıkıntıları yaşamaya başladılar. İnşallah bu zorlu dönemden kurtulurlar. Bu maçlarda puan kaybetmemeliyiz, sonuçta bizim de gidişat sıkıntılı, rakiplere karşı alınan puanlar önemlidir. 
Bursa deplasmanı... Bir Antalyalı için çok farklı olmuştur Bursa deplasmanı. Tribünsel mevzuları bir kenara bırakırsak son yıllarda oynanıp da sıkıcı geçen bir maç hatırlamıyorum ben. Belki de skor olarak hatırladığım en sıkıcı maç, 2005 yılında Antalya'da oynanan ve 1-0 mağlup olduğumuz maçtır. Onun dışında hep bol gollü karşılaşmalar izledik.

Bursaspor camiası da bu yıl zor bir sezon geçiriyor. Bulundukları yer hiç de düşündükleri gibi değil. 3 yıldır alıştığımız Bursa futbolu da yok sahada. Eğer iyi bir kadro ile gidersek ben umutluyum bu maçtan yana. Antalyalı futbolcular eğer biraz Antalyalılık kazandılarsa şu şehirde, bu maçta farklı oynayacaklardır.

Söylemeden geçemicem, bu takım için Burdur'a bile gidilmez diyenler, şimdiden plan yapmaya başladılar 17 Aralık Cumartesi akşamı Bursa'da olmak üzere.
Geldik devrenin ve 2011 yılının en son maçına. Maç tarihi 21 Aralık 2011 Çarşamba günü, ancak maç saat 18:00'da. Biraz daha açmak gerekirse haftaiçi, mesai saati bitiminden 1 saat sonra... Statlarda taraftar istemediğiniz aşikar; ancak insanlarla dalga geçer gibi ayarlamayın bari şu saatleri. Mardan gibi bir stadyuma, özellikle İstanbul takımları ile olan maçlara gitmek için kaç saat harcandığını herkes biliyor. İnsanların bu maça gidip rahatça maç başlamadan yerlerine oturması için evlerinden, işlerinden en geç 16:00'da çıkmaları lazım. 

Neyse maça gelecek olursak, Fenerbahçe şu anda lig lideri... O zamana kadar da bu liderlik sürer gibi geliyor. Çünkü kalitesiz ligimizde ite kaka puan alıyorlar. Ancak onlarda da durum karışık, eğer Antalya'da sağlam bir duruş sergilersek karşılarında galibiyet alabiliriz. 

Önümüzdeki şu 5 maçta alabileceğimiz kadar puan almalıyız. Şu anda 2 tane genç oyuncu ile anlaştığımıza dair dedikodular geliyor. Ancak forvet eksiğimiz aşikar. Devre arasında sağlam bir forvet ile anlaştığımız takdirde 2. yarı daha rahat maçlar izleyebiliriz.
 

29 Kasım 2011

Fever Pitch



Kırmızı-Beyaza adanmış bir hayat...

Çocukluk yıllarından başlayan, son nefes verilene dek süreceği bilinen bir tutku...

Futbol maçı olduğunda bütün işleri iptal etmemin sonsuza kadar süremeyeceğini biliyordum. Ama maç olduğu günler başka bir iş asla düşünmem..Kadınlar size ihanet edebilir ama futbol size asla ihanet etmez.. ileride bir gün mutlaka oğlumun mezuniyeti, kızımın balosu gibi elzem şeyler futbol maçına denk gelecekti ve ben ikisi arasında seçim yapmak zorunda kalacaktım... 2025 yılında oğlumun ya da kızımın, psikiyatristin koltuğuna uzanmiş "babam futbolu bana tercih etti" dediğini görebiliyorum...

19 Kasım 2011

Olmadı Akıncıoğlu

Akıncıoğlu son açıklamasında geçtiğimiz nisan ayında yürürlüğe giren 6222 sayılı Sporda Şiddet ve Düzensizliğin Önlenmesine Dair Kanun'un tam olarak uygulanmadığından yakınmış ve gereken cezaların bir an önce verilmesini istemiş. Hatta daha da ileri giderek bu yasa kapsamında verilen hapis cezalarının para cezasına çevrilmemesi gerektiği şeklinde bir de talepte bulunmuş.

Bu yasa  ile ilgili sıkıntıları ve Antalyaspor yönetiminin bu konudaki yaklaşımını Özgün sezon başında yapılan bilgilendirme toplantısının ardından 6222 Sayılı Yasayla Yeni Sezon başlıklı yazısında yazmıştı. Yönetim o toplantıda taraftarın yanında olmayacağının sinyallerini vermişti ama başkanın bu son açıklamasıyla bizlere şimdi kelimenin tam anlamıyla "Ne haliniz varsa görün!" denmiştir.


Akıncıoğlu açıklamasının bir bölümünde "Şiddet ve kötü tezahürata yol açan kişiler de tıpkı şike ve şikeye teşebbüs edenler gibi hapis cezası almalı, bu cezalar da para cezasına çevrilmemeli." demiş. Ancak bu açıklamasında Akıncıoğlu kendisiyle çelişiyor. Çünkü şikeye teşebbüs eden kulüplere küme düşürme cezası öngören Disiplin Talimatı'nın 58. maddesinin değişmesi için toplanan imza listesinin en başında kendi ismi var. Yani şike yapanı affedelim, küfür eden beter olsun. Daha açık bir ifadeyle şike olaylarına adı karışmayan 2 Süper Lig camiasından biri olan Antalyaspor'un hakkını yiyenler cezasını hapis ödeyerek çekmesin ama kendi takımının taraftarı bir küfür etti mi gitsin hapiste yatsın. Başkanın son yaptıklarından çıkan sonuç bu...

Kaldı ki başkan daha önce şike konusunda "Kurallar uygulansın." diyordu ama nedense şu an fikrini değiştirmiş gözüküyor. Başkanın gönlü bir insanın hapse girmesine bu kadar kolay razı olurken şike gibi bir suçun cezasını düşürmek için neden bu kadar uğraşıyor? Şike emek hırsızlığı değil midir? Emek hırsızlığı bir küfürden daha mı az suç? Ki Antalyaspor için en fazla emek harcayanlardan biri olarak bu emek hırsızlığında yarın öbür gün kendisinin de emekleri hiçe sayılmış olacak belki de. 

Akıncıoğlu'nun açıklamasının bu kısmı ile ilgili önemli bir diğer nokta ise kendisinin de dediği gibi bu yasanın tam olarak uygulamasını henüz görmedik. Bilindiği üzere bu yasa ile ilgili akıllardaki en büyük soru işaretlerinden biri de keyfi cezalandırmaları nasıl engelleyeceği... Yani bir yetkili arasının kötü olduğu bir kişiyi rahatça jandarmaya aldırtabilir veya bu gibi pek çok örnek sıralanabilir. Peki, bu yasanın pratikte artıları-eksileri nelerdir görmeden böyle ağır yaptırımların uygulanması hevesinde olmak ne kadar doğru olur?

Taraftar şehrin 35 km uzağındaki stada kombinesini alsın, lisanslı ürününü giysin; ancak maça gelmesin. Benim başımı da boşuna ağrıtmasın. Söylenen bir parça da budur aslında.

Akıncıoğlu'nun maddi konularda başarısını her zaman yazıyorum. Yazmaya da devam edeceğim. Ancak şu son açıklama beni gerçekten üzdü. Evet, takımın bir yerlere gelmesini, başarılı olmasını istiyor; ancak taraftar olmazsa bu takım kimin için başarılı olacak? Yönetim davetiyesi ile maça gelen onlarca kişi için mi?

Olmadı Akıncıoğlu, taraftarını bir kalemde silmek sana yakışmadı.
 
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...