Cambaz - Deplasman Yolunda

Antalyaspor tribünlerinden geçen sene Kasımpaşa deplasmanında ortaya çıkan deplasman yolunda bestesi çok beğenildi. Biz zaten özellikle deplasmanlarda dilimizden düşürmüyoruz, takip edebildiğim kadarıyla 3-5 tribün de söylemeyi başladı. Biz çok da alışık değiliz hani bizim bestelerin başka tribünler tarafından da söylenmesine.

Antalyaspor'a müzik anlamında iki senedir büyük katkı koyan Antalya filormani derneği başkanı Koray Karaca'nın ön ayak olması ile Antalya'nın sevilen gruplarından Cambaz bu besteyi kaydetmiş. Ortaya da tam futbol marşlarına uygun, statta çalmalık, maça giderken arabada dinlemelik bir sound çıkmış. 

Koray Karaca'ya ve Cambaz grubuna teşekkürler. İnşallah bununla sınırlı kalmaz Antalyaspor ve Antalya için çalışmaları. 

Youtube'da dinlemek için tıklayınız.


Not: Blogger'ın sıkıntısından dolayı videoyu embed gösteremiyoruz. Sıkıntıyı ortadan kalktığında düzenleyeceğiz.

Müslüm Gürses'e Veda

Sigara dumanından yanında oturan kişiyi bile göremediğin deplasman otobüslerinde yankılanan sese veda ettik 3 Mart'ta. Bir zamanlar adı jiletçi babaya çıksa da hayranları onu hep çok fazla sevdi.

Biz de "yeryüzü gökyüzüdür meselem" derken hep Antalyaspor'u düşündük. Gidilecek daha çok deplasman vardı, bizi neden yalnız bıraktın be baba!

 

All That Jazz

1970 yapımı bir film vardır All That Jazz diye. Ona ithafen değildir bu. Bu başlık Catherine Zeta Jones'un Chicago filminde seslendirdiği şarkı için.

 

Lise yıllarının en ortasındayız. Bir yandan tribün kovalıyoruz. Bitmek bilmeyen deplasman yollarında şişenin dibini görmeden bırakmıyoruz köpek öldüreni.

Bir yandan da müzik ile ilgileniyoruz kendi çapımızda. Bulduğumuz her etkinlikte çıkıp çalmaya çalışıyoruz. Çılgın metalciyiz, Manowar'ın geçen senelerde merhum olan davulcusu Scot Colombus yerine Slayer'ın davulcusu Dave Lombardo olsa Manowar'ın önüne geçilemez diye tartışıyoruz hala tenefüslerde. Ha bir de Dream Theater realitesi vardı ki hepsi gerçek bir virtüöz.

Yavaş yavaş farklı sesler dinlemek istiyor kulağımız. Yavaş yavaş blues ve caza kaymaya başlıyoruz. Tabii ki serbest caz falan dinleyemiyoruz. İşin esası fusion'ı çok seviyoruz. Hala 'distortion'dan hoşlanıyoruz. Ondan fusion biçilmiş kaftan bizim için. Frank Sinatra, Louis Armstrong, Ray Charles derken hafiften ısınma turlarındayız caz için.

Stüdyoya giriyoruz, caz müzik için ceez diye geyiğimizi çeviriyoruz. "Caz" diyenlere "Yuh cahil caz dedi ya" diye takılıyoruz arkadaşlarımızla. Geyiğin kralı dönüyor yani aramızda. Rutubetten yıkılacağından korktuğumuz stüdyolarda kendimizce "cez" yaparken lüks salonlarda çalıyormuşçasına triplere giriyoruz.

O zamanlarda çok kullandığım yemeksepeti'nden Chicago filmi hediye geldi işte. Taktık CD'yi izleyeceğim filmi, Catherine Hanım o kadar güzel "ol det ceez" diyordu ki elit fenomenimiz kendisi oluyordu. Hepimizin hayallerini süslüyordu onun arkasında çalmak. 

Hep elit kalın, cez dinleyin. Cez güzeldir. 

Ayten Alpman

Bu bahar hiç güzel gelmedi bize. Önce Meral Okay, şimdi de Ayten Alpman ayrıldı aramızdan. Başka bir bahar akşamı gözümüzde aşk tüttüğü vakit, aklımızda yine sen ve senin şarkıların olacak Ayten Alpman.

Mekanın cennet olsun hanımefendi.

Cem Karaca Anısına

Onu anlatabilmek için

hakkında  birçok söz söyleyebileceğiniz

ama o sözlerden hiçbirine ihtiyacı olmayan isimlerden biri... 

 Cem Karaca'yı ölümünün 8. yıl dönümünde sevgi ve saygıyla anıyoruz.




 

İyi ki Doğmuşsun Büyük Trabzonsporlu

Yavuz Çetin Anısına

10 yıl oldu büyük gitarist öleli.

Her gün dinliyoruz, her gün özlemimiz artıyor.

 Antalya'nın sahillerinden selam olsun sana Yavuz Çetin...